Łącznica polowa ŁP-30 wz.33


Była to łącznica induktorowo-klapkowa, na 30 par przewodów, systemu MB (miejscowej baterii), przystosowana do współpracy z centralami CB (centralnej baterii) ręcznymi i automatycznymi, posiadająca 10 linii sznurowych, umożliwiających zestawienie 10 rozmów telefonicznych. Mogła być używana pojedyńczo i w zespołach. Jeżeli w zespole znajdowały się dwie łącznice, to wówczas pojemność centrali zwiększała się dwukrotnie. Po zastosowaniu wielokrotników można było zestawić większe zespoły od 60 do 300 par przewodów. Łącznica ŁP 30/33 o wymiarach 410x545x570mm wraz z wyposażeniem ważyła 70 kg. Ponadto dodatkowymi częściami składowymi były: podstawa z zawartością ważąca 68 kg, o rozmiarach 690x635x370mm, zespół wielokrotników ważący 50 kg o rozmiarach 520x260x730 oraz przetwornik o wadze 20 kg i wielkości 385x295x230. Cały zestaw ważył 208 kg, wymagał specjalnych środków transportowych i w zasadzie był przeznaczony dla sztabów wielkich jednostek. Produkcję łącznic ŁP 30/33 zawieszono w 1935 r. Do wojsk trafiło łącznie około 300 sztuk.


Źródło: Z.Wiśniewski "Szkolnictwo, nauka i technika wojsk łączności w latach 1921-1939"